ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ

 ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2013


ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ,
ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ ΣΕ ΉΠΙΕΣ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΣΑΣ ΤΗΝ ΓΝΗΣΙΑ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΛΕΚΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΛΗΨΟΥΜΕ, ΟΜΩΣ, ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΕΚΤΕΝΟΜΕΝΑ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΘΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ, ΣΧΟΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΨΗ!

    Ευχαριστούμε Το ΚΕΝΤΡΟ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ  Tsantirinews  για την αναδημοσίευση του  κειμένου που ακολουθεί, την κ. Pavlina - Profil του χρήστη Pavlina [F B]- για την επένδυση του κειμένου  με αντίστοιχο φωτογραφικό υλικό τους δημοσιογράφους κ.κ. Aleko Voutsara και Christopoulo Giorgo.
Η ενώτητα ολοκληρώνεται με το ποίημα του Ι - Γ. ΡΙΤΣΟΥ  "ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ" 

Οι ρίζες ενός λαού

Οι ρίζες ενός λαού

Όσο πιο υγιείς και δυνατές είναι οι ρίζες ενός λαού, τόσο ο λαός αυτός μπορεί και στέκει ολόρθος στις θύελλες των εποχών.

ΚΙ  ” ΟΜΩΣ, Ο ΔΡΟΜΟΣ Θ” ΑΝΟΙΞΕΙ !
της Μαίρης Κεράνη-Σοφιανού

    Σε μια εποχή που η πατρίδα μας πλήττεται από τα θανατηφόρα βέλη της αλλοπρόσαλλης ανακατάταξης των αξιών, με κέντρο βολής τη μεταμόρφωση του συνόλου της ανθρώπινης υπόστασης και των λειτουργιών της άκτιστης φύσης, καλούμαστε να προτάξουμε τη δύναμη της ψυχής μας αντιδρώντας όχι με ξόρκια και ηττοπάθεια αλλά με σθένος ως μονάδες και ως σύνολα.


Φωτογραφία της Pavlina · Προφίλ του χρήστη Pavlina [FB]

Ο τόπος αυτός που βρίσκεστε, η απειροελάχιστη κουκίδα στη διαδικτυωμένη, πλέον, ηλεκτρονικά ανθρωπότητας θα εξακολουθήσει την προσπάθεια να στέκεται κοντά στις πάτριες κληρονομιές, αγνοώντας τα κλισέ που προωθούν οι μέντορες εξωτερικού και εσωτερικού της σημερινής ελλαδικής καταστροφής.
Με γνώμονα, οι αχρείοι, τη σκοπιμότητα, ονειρεύτηκαν πως με το πρόσχημα της απελευθέρωσης του ατόμου από τις δήθεν παρωχημένες αντιλήψεις ηθών, εθίμων, σκέψεων, θα αλλοτρίωναν τη ψυχή ενός λαού, που κατάφερε να μεταφέρει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μέσα από τους αιώνες. Και ο λαός αυτός, μπορεί φαινομενικά να προσαρμόζεται ή και μιμείται τα υποδεικνυόμενα πρότυπα, πλην όμως, κρατά στην ψυχή το ΕΧΕΙ του που είναι έτοιμο να ξεθαφτεί και ξεχυθεί με την ορμή χειμάρρου ή δόνησης, για να σαρώσει συθέμελα ό,τι «ξένο» βρει στο δρόμο του.
Ο ΄Ελληνας, καλύφθηκε κάτω από τη στάχτη που διατηρεί τη χόβολη. Εκεί δηλαδή, που βολεύτηκε τόσα χρόνια εξαπατημένος από ύπουλες προσφορές. ΄Ηρθε όμως η ώρα κι είν’ έτοιμος για την απελευθέρωσή του από μια δουλεία -οικονομική και πολιτική- που μόλις τώρα ένοιωσε. Σήμερα, με την επίγνωση πλέον της υπάρχουσας σκλαβιάς του είναι έτοιμος τη ζωή του να πάρει στα δικά του χέρια.
Λίγο ξεσκέπασμα, λίγο σκάλισμα και η φωτιά θα ξανανάψει αδυσώπητη αυτή τη φορά, για να θυμίσει πως ο ΛΑΟΣ δεν ξεχνά την ιστορία του και σ’ αυτήν θα στηριχθεί για να διδάξει ακόμα μια φορά πολιτισμό, μα πάνω απ’ όλα την έννοια της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ!

Alekos Voutsaras
Christopoulos Giorgos

Αὐτὰ τὰ δέντρα δὲ βολεύονται μὲ λιγότερο οὐρανό,

αὐτὲς οἱ πέτρες δὲ βολεύονται κάτου ἀπ᾿ τὰ ξένα βήματα,

αὐτὰ τὰ πρόσωπα δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸν ἥλιο,

αὐτὲς οἱ καρδιὲς δὲ βολεύονται παρὰ μόνο στὸ δίκιο.

Ἐτοῦτο τὸ τοπίο εἶναι σκληρὸ σὰν τὴ σιωπή,

σφίγγει στὸν κόρφο του τὰ πυρωμένα του λιθάρια,

σφίγγει στὸ φῶς τὶς ὀρφανὲς ἐλιές του καὶ τ᾿ ἀμπέλια του,

σφίγγει τὰ δόντια. Δὲν ὑπάρχει νερό. Μονάχα φῶς.

Ὁ δρόμος χάνεται στὸ φῶς κι ὁ ἴσκιος τῆς μάντρας εἶναι σίδερο.

Μαρμάρωσαν τὰ δέντρα, τὰ ποτάμια κ᾿ οἱ φωνὲς μὲς στὸν ἀσβέστη τοῦ ἥλιου.

Ἡ ρίζα σκοντάφτει στὸ μάρμαρο. Τὰ σκονισμένα σκοίνα.

Τὸ μουλάρι κι ὁ βράχος. Λαχανιάζουν. Δὲν ὑπάρχει νερό.

Ὅλοι διψᾶνε. Χρόνια τώρα. Ὅλοι μασᾶνε μία μπουκιὰ οὐρανὸ πάνου ἀπ᾿ τὴν πίκρα τους.

Τὰ μάτια τους εἶναι κόκκινα ἀπ᾿ τὴν ἀγρύπνια,

μία βαθειὰ χαρακιὰ σφηνωμένη ἀνάμεσα στὰ φρύδια τους

σὰν ἕνα κυπαρίσσι ἀνάμεσα σὲ δυὸ βουνὰ τὸ λιόγερμα.

Τὸ χέρι τους εἶναι κολλημένο στὸ ντουφέκι

τὸ ντουφέκι εἶναι συνέχεια τοῦ χεριοῦ τους

τὸ χέρι τους εἶναι συνέχεια τῆς ψυχῆς τους -

ἔχουν στὰ χείλια τους ἀπάνου τὸ θυμὸ

κ᾿ ἔχουνε τὸν καημὸ βαθιὰ-βαθιὰ στὰ μάτια τους

σὰν ἕνα ἀστέρι σὲ μία γοῦβα ἁλάτι.

Ὅταν σφίγγουν τὸ χέρι, ὁ ἥλιος εἶναι βέβαιος γιὰ τὸν κόσμο

ὅταν χαμογελᾶνε, ἕνα μικρὸ χελιδόνι φεύγει μὲς ἀπ᾿ τ᾿ ἄγρια γένειά τους

ὅταν κοιμοῦνται, δώδεκα ἄστρα πέφτουν ἀπ᾿ τὶς ἄδειες τσέπες τους

ὅταν σκοτώνονται, ἡ ζωὴ τραβάει τὴν ἀνηφόρα μὲ σημαῖες καὶ μὲ ταμποῦρλα.

Τόσα χρόνια ὅλοι πεινᾶνε, ὅλοι διψᾶνε, ὅλοι σκοτώνονται

πολιορκημένοι ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα,

ἔφαγε ἡ κάψα τὰ χωράφια τους κ᾿ ἡ ἁρμύρα πότισε τὰ σπίτια τους

ὁ ἀγέρας ἔριξε τὶς πόρτες τους καὶ τὶς λίγες πασχαλιὲς τῆς πλατείας

ἀπὸ τὶς τρῦπες τοῦ πανωφοριοῦ τους μπαινοβγαίνει ὁ θάνατος

ἡ γλῶσσα τους εἶναι στυφὴ σὰν τὸ κυπαρισσόμηλο

πέθαναν τὰ σκυλιά τους τυλιγμένα στὸν ἴσκιο τους

ἡ βροχὴ χτυπάει στὰ κόκκαλά τους.

Πάνου στὰ καραούλια πετρωμένοι καπνίζουν τὴ σβουνιὰ καὶ τὴ νύχτα

βιγλίζοντας τὸ μανιασμένο πέλαγο ὅπου βούλιαξε

τὸ σπασμένο κατάρτι τοῦ φεγγαριοῦ.

Τo ψωμὶ σώθηκε, τὰ βόλια σώθηκαν,

γεμίζουν τώρα τὰ κανόνια τους μόνο μὲ τὴν καρδιά τους.

Τόσα χρόνια πολιορκημένοι ἀπὸ στεριὰ καὶ θάλασσα

ὅλοι πεινᾶνε, ὅλοι σκοτώνονται καὶ κανένας δὲν πέθανε -

πάνου στὰ καραούλια λάμπουνε τὰ μάτια τους,

μία μεγάλη σημαία, μία μεγάλη φωτιὰ κατακόκκινη

καὶ κάθε αὐγὴ χιλιάδες περιστέρια φεύγουν ἀπ᾿ τὰ χέρια τους

γιὰ τὶς τέσσερις πόρτες τοῦ ὁρίζοντα.

(Ρωμιοσύνη I – Γ. Ρίτσος)

Είσοδος Μελών

mail.google 3
Ιουλ 2421

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ Φώς στο σκοτάδι, που χαρίζει την ελπίδα, 'Ιριδας χρώματα ξεχύνονται εμπρός σου, Λάμψεις ουράνιες που τρέφουν την πατρίδα, Ωραίου και Αληθινού Ναός όπου Νούς σε προσκύνημα κερί ανάβει Aγάπης, Κάλλους, Πνεύματος. Σε αντάρας πέλαγα, σύ, ω!… Περισσότερα
Οδυσσέας Ελύτης
Μαρ 2126

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

OΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Νεανικά χρόνια Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλλη και της Μαρίας Βρανά. Ο πατέρας του καταγόταν από τον συνοικισμό Καλαμιάρης της… Περισσότερα
Κωστής Παλαμάς
Μαρ 1882

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, από τις σπουδαιότερες πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας… Περισσότερα